Een prentenboek schrijf je niet als een kort verhaal met plaatjes erbij. Je schrijft het als een boek dat omgeslagen wordt: elke keer dat het kind een bladzijde omslaat, moet er iets nieuws te zien zijn. De tekst vertelt wat de plaat niet kan laten zien, en de plaat laat zien wat de tekst niet hoeft te zeggen. Wie dat vanaf het begin in zijn hoofd heeft, schrijft een ander, beter boek.
Hieronder lees je hoe je dat aanpakt: van één zin over je verhaal tot een proefversie op papier die je hardop voorleest.