Een surprise met een jong kind maak je het makkelijkst door het klein te houden: een doos of koker, iets om te verven of te plakken, en één cadeautje erin. Een peuter helpt met inpakken en scheuren, een kleuter versiert de buitenkant, en een kind van zes of zeven bedenkt zelf de vorm. Het rijmpje schrijf jij, of jullie samen. Hieronder lees je per leeftijd wat goed werkt.
Een surprise is een cadeautje dat verstopt zit in iets zelfgemaakts. Vaak hoort er een gedichtje bij dat een beetje plaagt of juist iets liefs zegt. Op school trekken oudere kinderen lootjes, maar thuis kun je ook met kleine kinderen al een surprise maken. Het gaat dan niet om een kunstwerk. Het gaat om het samen maken en om het moment van openmaken op pakjesavond.
Op deze leeftijd is uitpakken het feest. Een peuter vindt scheuren, openklappen en iets vinden het leukste wat er is. Houd het daarom eenvoudig:
Let goed op kleine onderdelen. Alles wat in de surprise zit of eraan vastgeplakt is, moet groot genoeg zijn voor een kind dat nog dingen in de mond stopt. Knopen, kraaltjes en losse wiebeloogjes kun je beter weglaten.
Een kleuter wil echt meedoen en heeft vaak een duidelijk idee. „Een huis!” of „Een paard!” Kies samen een vorm die je met een doos kunt maken, zoals een huisje, een auto of een schoen. Jij snijdt en plakt de lastige delen, je kind verft, kleurt en versiert.
Een paar ideeën die meestal lukken:
Werk in korte rondes. Een kwartiertje verven, laten drogen en de volgende dag verder. Zo blijft het leuk en hoef je niet alles in één middag af te maken.